Fasulye'den

Merhaba,
Benim adim fasulye, su an kapali bir yerden yaziyorum sizlere. Su anda sizleri goremiyorum ama annecigim bana iyi bakarsa Allah'in izniyle Haziran ayinda gorusebiliriz sizlerle.
Sizleri ben cok seviyorum, cunku annemin sevdigi herseyi ben de seviyorum, o da benim sevmediklerimi sevmiyor bu gunlerde. Ona yedirtmiyorum cunku ihi ihi :)
Burasi baya sicak, ama sabahlari annem ise giderken biraz soguk olabiliyor. Bu sabah da benim kocaman annem kopeklerden korktu cok komikti. Neyse olsun yine de ben onu seviyorum. Anneme bir zarar verdigim soylenemez, sadece beni ac birakinca ben de onun midesini karistirip bulandiriyorum ki hemen kossun birseyler yesin diye. Sagolsun o da hemen farkediyor. Gecenlerde bir yere gittik beraber beyaz elbiseli bir kadin vardi, aaa bi baktim televizyona cikmisim. Ama cok cirkin gorunuyordum siyaz beyaz, ben hic oyle miyim. Ama en cirkin ciktigim o halime bile bakan annecigimin yuzunu kocaman bir gulumseme kapladi. Sanirim beni daha cok gormek istior ve SEVIYOR :). Canim annecigim ben de seni cok seviyorum. Bir de resmimi cektiler. O televizyonda, meshur oldum. Babacigim o resmime bakip beni optu. Babam bana fasulye diyip duruyor. O kadarcikmisim da ondan. Oylece adim fasulye kaldi. Ama buyuyunce ne diyecekler cok merak ediyorum. Cunku hizla buyuyorum oleeeeeeeeeeeeey.

Neyse neyse annemin calismasi gerek, bilgisayar ona lazimmis. Uff bazen su bilgisayari kiskaniyorum annem hep onunla ilgileniyor. Ama bazen de oradan bana benzeyen seylere bakiyor, birseyler okuyup duruyor. Okudukca da sanirim beni daha iyi taniyor. O yuzden ben de birsey demiyorum bilgisayarina.