14 Mayıs 2008 Çarşamba

Burasi bizim evimiz mi?

Tum bu minik seyler, bundan sonra hep boyle ortaliklarda mi olacak mi acaba? Cook tatli sirin minik ve sevimli seyler. Coraplar, eldivenler sapkalar, zibinlar, battaniyeler. Hepsini giydirmek icin can atiyorum. Cok garip bir duygu. Ben anne mi olucam diyorum kendi kendime camasirlari makineden cikarirken. Her gecen gun daha da yaklasirken bu gercege Allah'in izniyle.

Simdi ortalikta minik kizimizin esyalarini gordukce hem daha cabuk gelsin istiyoruz, hem cok heyecanlaniyoruz hem de alistigimizi ve benimsedigimizi sandigimiz anne - baba olma fikrini simdi daha iyi idrak edebiliyoruz.

Bu minik seyleri minik kizima giydirmek istiyorum. Allah dileyen herkese hayirlisiyla, hayirli saglik evlatlar nasip etsin ins. Daha tadmadim ama eminim her bayanin yasamak isteyecegi bir duygudur.

Rabbim bize de ins saglikli, hayirli ve saliha bir evlat nasip eder.

Evet anlasildigi uzere bu aksam kizimizin camasirlarini yikadim, yarina da ins. utuleyecegim. Yavas yavas cantamizi da kapiya koyacagiz. Yarin da besigimiz geliyor. Tatli heyecanlar bunlar.

Neyse gec oldu ben de yatayim artik. Yarin yine is var, malum daha ayrilmadim. 23 Mayis Cuma ayrilicam ins. Selametle...




1 yorum:

aysarayı dedi ki...

bizim evde dün ve bu sabah bu haldeydi.aynı anda mı yıkadık eşyaları yoksa.eşim bile artık böyle mi olacak çamaşırlık diye heyecanlandı.çamaşırlar kuruyana kadar kokladım hepsini teker teker.ve de senin gibi çeşitli açılardan fotolarını çektim.ben de yakında koyarım sayfaya...bu arada izne ayrıl ve ne kadar keyifli olduğunu gör,benim açımdan öyle oldu yani.evde olup gezinmek ne kadar güzelmiş yaa.