Zeynep de annesinden sifayi kapti galiba yavrum. Dogdugundan beri ilk hastaligi. Aslinda tam da hasta mi bilemiyoruz daha ama belirtiler suphelendiriyor. Hapsiriyor, burnu tikali ve huzursuz. Atesi yok cok sukur ama kendi kendine agit yakar gibi sesler cikariyor, saat basi uyaniyor. Bu gece hic uyanmadigi kadar sık uyandı kuzum. Aksam 7 bucukta yatirdim, 9 bucuk gibi kalkti biraz bizimle oynadi keyfi yerindeydi. Tekrar yatmasi 10 bucugu buldu nerdeyse. Zor uyuttum. Sonra 2 bucukta, 6 bucukta, 8 de ve nihayet 9 da bir daha uyandi. Acligina da uyanmiyordu. Simdi bir oyuncagiyla hipnotize olarak uyudu. Bir de surekli ustunu aciyor diye tulumunu giydirdim, Ali'nin muhalefetine karsi. Cunku o sicaktan uyuyamadigini ve o yuzden ustunu actigini iddia ediyor. Ama onun sicagi sogugu salladigi yok. Ve ustunu sinirli oldugu ya da oynamaya calistigi sirada aciyor. Sonra da bakiyorum eller soguk, burun kulaklar soguk. En iyisini tulumunu gecirmek.
Ve ben de bugun iyilesiyorum derken bogazim fena agriyor. Bu halde de Zeynep'le saatlerce ilgilenmek durumundayim. Ama ustesinden gelmeye calisiyorum cok sukur. Ali'nin de bugun sunumu var diye ona hic bulasmadik :) O da ofise kacti aksam zaten. Simdi de uyuyor.
Bak Zeynep'cim, minik kizim benim. Sen buyuyunce sana bir soru soracaklar: Anneni mi daha cok seviyorsun babani mi diye. O gun gelince bu zamanlari bir hatirlarsin olur mu tatli kizim :)
1 yorum:
ikinize de çok geçmiş olsun...
Yorum Gönder