Annem pek peynir sevmez. Kucukken de pek yememis, simdi yiyor ama tuzsuz yagsiz peynirleri (beyaz) yiyor. Ama ben ona benzemiyorum ve peynir yiyorum.Degisik seyler denemeye basladim artik. Peynir, ekmek, pilav, ispanak... Purelerden de bikmistim zaten. Ben bebek miyim? Herseyi rondodan, cam rendeden geciriyorsunuz. Birazcik lokmalarini kucultun yeter. Oyle bir ogutuyorum ki onlari damaklarimla, dişi hic aratmiyor.
9 Ocakta 7 aylik olacagim. Artik yumurtaya ve ete de baslayacagim. Bakalim daha neler var neler, deneyecek su dunya nimetlerinden.
Anne diyorum artik, desem de tamamen inanmayin. Anne demeye calisiyorum ama cok benzer sesler cikararak. Annem yogun calismalara devam ediyor bana dedirtebilmek icin. Tabi arada baba ve dede calismalari da yapiyoruz.
Babam sık sık aramaya devam ediyor. Beni özlemiş. Ben de onu çok özledim. Sivas çok soğukmuş. Umarım fazla üşümez orada. Annem 8 Ocak persembe gecesi gidecek Sivas'a yemin torenine. Sanirim cumartesi donecek. Aaa bu arada dayım da Diyarbakır'a gidecek acemiliginden sonra. Ama gitmeden once Ankara'ya ugrayacak ve onu gorebilecegiz.Bugun buyuk anneannelere gittik. Ben yine kalabaligi gorunce bastim yaygarayi. Hemen de susmadim bu sefer. Tabi sessiz bir kiz olarak nam saldigim icin saskinliga dusmus olabilirler. Ama arada heyecan yapmakta fayda var.
Hepinize hayirli bir sene diliyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder