Birkac aksam ust uste Zeynep'i is donusu disari cikardim. Park'a gittik birlikte, salincakta sallandik, sallananlari izledik merakla, kaydiraktan kaydik, dolastik, oynayan kiz cocuklarini, futbol oynayan abileri izledik, arabalarin tekerleklerini inceledik, kedilere baktik korkmamaya calisarak, bitkileri tanimaya calistik, Ankara manzarasi izledik.
Peki ne oldu? Zeynep hanim eve girince aglamaya basladi. Heyecanla, cigliklar icinde cikiyoruz disariya. Eee haliyle aglaya aglaya iceriye sokmaya calisiyoruz :) Simdiden boyleyse biz yandik. Bu kizi iceriye sokamiycaz yazin.
Bu arada Zeynep hic kucak aramaz, disarida yurumekten yorulunca kucagima gelmek istedi:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder