Yine bir veda

Bu sefer Ankara'ya Sezai dayima, anneanneame, dedeme,buyuk teyzelerime, buyuk dayilarima, buyuk anneannelere ve annemin Bilkent'ten ve Telekom'dan butun arkadaslarina Ozlem'e, Makbule'ye, Fatma'ya, Aytul'e, Pinar'a, Emel'e, Betul'e, Deniz'e, Yasemin'e, Isil'a, Hacer'e, Sedef'e Yeliz'e, Selma'ya ve benim sevgili teyzem Ruhugul Teyze'ye veda ettik.

Hepsini cok ozleyecegiz. Insallah yine sık sık gorusebilmek dilegiyle. Hepinizi cok seviyoruz.

Tabi bir de anneannemin banyosunu ozleyecegim. Ellerimi yikatmak icin.

Gelelim Istanbul'a. Ya da once yolculuktan baslayalim.
Benim ilk otobus yolculugumdu. Annemle birlikte otobusle geldik. Babam bizi almaya gelemedi. Annem de biz geliriz zaten deyince dustuk yollara. Annemi hic uzmedim. Aglamadim, sadece arada mizirdandim ama o kadar da olur. Otobusteki teyzelere abilere ceeee yaptim. Onlara kraker uzattim, cay dagitan abinin tepsisini karistirdim, otobuste araya dikilip diger yolcularla muhabbet ettim. Eglenceli bir yolculuktu. Sonra da babam bizi karsiladi. Esyalari zar zor arabalara yukledik ve evimize geldik.

Ben hemen evimize alisip ortalikta turlamalara basladim bile.

Gezinip durup ortalikta ne varsa kurcaliyorum. Tabi burada da banyo favorim.

Babama yardim ediyorum perde asmasinda. Annem daha fazla kirismasin diye perdeleri asalim dedi.

Zaten her yere ilk once ben yerlesiyorum. Odamda babam besigimi kurmus, mama sandalyem de mutfaga kurulmus. Babam diyor ki "Zeynep bu evi sevdi". Pir pir geziyorum.